Drewniana kaplica cmentarna p.w.Św. Barbary z 1 połowy XVIII w. w miejscowości Szczerców

lokalizacja: cmentarz parafialny

nr. i data wpisu do ewidencji zabytków
nr. 440 z dnia 25-07-1967

Obiekt sakralny zlokalizowany na cmentarzu parafialnym w Szczercowie. Kościółek wzniesiono prawdopodobnie w XVII wieku jako kościół parafialny we wsi Osińska Puszcza.

Po pożarze kościoła parafialnego pod wezwaniem Św. Piotra i Pawła, w 1860 roku mieszkańcy Szczercowa zakupili drewniany kościół z Osińskiej Puszczy (kiedy elekcja tamtejszej parafii wygasła) i ustawili go w mieście. Po ukończeniu budowy obecnego murowanego kościoła (1870-1872) przeniesiono drewniany na cmentarz grzebalny, gdzie funkcjonuje do dziś jako kaplica p.w. Św. Barbary.

Kościółek orientowany na konstrukcję zrębową na murowanej z cegły podwalinie. Ściany nawy w kształcie kwadratu wzmocnione są lisicami. Węższe prostokątne prezbiterium zamknięte jest trójbocznie. Od zachodu kwadratowa kruchta. Dach dwuspadowy nad prezbiterium od wschodu zamknięty trójpołaciowo.

Na kalenicy dachu od wschodu umieszczona jest czworoboczna sygnaturka kryta daszkiem czterospadowym z krzyżem na kuli. Prostokątny otwór od kruchty zamknięty jest łukiem dwuspadowym z rytą inskrypcją powyżej REPARAVIT HANG ECCLESIAN JACOB AD 1741 (w tym roku odbyła się pierwsza renowacja kościoła). Drzwi jednoskrzydłowe o konstrukcji deskowo-listwowej. Podłoga z desek.

Na ścianach nawy znajdują się malowane płyciny prostokątne, zamknięte spłaszczonymi łukami. Pomiędzy łukami pilastry korynckie. Marmoryzacja Fryz z jajownika i palmet powyżej. W prezbiterium gwiazdy na szarym tle. Na parapecie arkadowanie. Na odwrocie ołtarza głównego znajduje się inskrypcja "Kaplica ta odrestaurowana i malowana staraniem i nakładem Mateusza Topolskiego, Antoniego Gadomskiego w 1880/1881 roku".